विराज त्रिपाठी
चुनावका बेलमा सबैजसो दलका उम्मेदवारले विकास र रोजगारीलाई प्रमुख एजेन्डा बनाए पनि कार्यान्वयन हुन नसक्दा समस्या बढेको छ । युवाहरू पाए युरोप–अमेरिका, नपाए खाडीका देश जान बाध्य छन् ।
नेपालमा जनता पहिलेको तुलनामा जति शिक्षित भए पनि शिपको कमि तथा देशमा रोजगारको कमि भएकालेे सम्बन्धित निकायको युवा पर्ति कुनै ध्यानाकर्षण भएको छैन । नेपालको कमाईको आधार भनेको धेरै मात्रामा रेमिटान्सको रहेको छ । सरकारले गर्न नसकेर होइन जनता लाई कमाईको स्रोत जानी जानी बनायको जनताको तर्क रहेको छ । हुन पनि किन नहोस् उच्च पद मा रहेका तथा मन्त्रीहरुको भनाइ पनि त्येस्तै रहेको छ ।
घोषणा पत्रमा जे- जे उल्लेख भएता पनि त्येस्को कार्यन्वोयन भने कुनै पनि राजनीतिक पार्टीले गरेको छैन । नेपाल को बर्तमान स्थिति लाई हेर्ने हो भने बिकास भन्नाले बाटो घाटोको निर्माणमा मात्रनै सिमित छ । युवा कहिले सम्म बिदेशीनु पर्ने ?
स्थानीय चुनाब होस् या संसदीय चुनाव जनता भनेको त्यो समयमा मूर्ख हुने दिन हो । गल्ती कस्को हो ? नेता चुन्न नजान्ने जनता कि ? नया अनुहार नदेखिने युवाको कि ? राम्रो नेता लेर नआउने पार्टी को ? नेपालमा भ्रस्टाचार धेरै नै हुन्छ त्यो सब लाई थाहा नै छ तर प्रमाण छैन । भ्रस्टाचार गर्ने को संख्या नेपालमा कुनै कमि छैन नेता देखि सामान्य सरकारी कर्मचारी । सरकारी मात्र नभई ब्येक्तिगत तर्फ पनि कमि छैन । नेताको आडमा होस् या पैसाको नेपालमा हर राम्रो कामको पछाडि भ्रष्ट पैदा भइ राख्छ । यो लहर अब जरा बनेर रुख भइ सकेको छ ।
हरेक परिवार, समाज तथा ब्येक्ती कहिले बोल्ने कहिले देखाउने । युवा होस् या बुद्ध सबै ब्यरोजगार सेवा सुबिधा सुरक्षा आदि बाट कहिले सम्म बन्चित हुने । येस्को जबाफ कस्ले दिन्छ ? भ्रष्ट नेताले चलायको देशले, नेताले, कर्मचारीले कस्ले ?
